Ten moment nauczył mnie, że spokój można uchwycić, ale nie po to, by go zatrzymać — tylko po to, by pamiętać, że wciąż jest we mnie.

Trzymam zachód w dłoni,
jakby można było zatrzymać czas.
Światło płynie ze mną,
nie pyta dokąd.

Łagodne pożegnanie dnia i o zaufaniu do tego, że jutro znów przyjdzie światło.